I had visited my late grandpa during a long vacation along with two of my younger siblings. It had become a regular routine as my parents were too busy to attend to our holiday needs.
While on holiday, we (I and my younger siblings) used to help out with operating my grandpa’s grinding machine and I must confess we did quite a hell of job as customers came in from far and near to grind cereals. It wasn’t as if we enjoyed it though but it was the least we could do to help while on holiday.
After a while, the initial enthusiasm began to diminish and we began to look for motivation. Eventually, we decided we were worth some financial dividends from the work we had done so far. Gradually, it became a habit to constant demand from grandpa, financial rewards for the work we did.

Grandpa noticed our new habit and invited us for a talk in his workshop (he was a blacksmith and his shop was located within the house). We initially thought he was going to complain about our new habit but instead, he ushered us in, in a friendly manner and announced to us that he wanted to entertain us with a tale.
“Story, story!” he cried out signalling the beginning of the story. In his story, a certain woman had several servants who will not work except only if some financial rewards or benefits were attached to it. On afternoon after the rice harvest at her farm, she called out to her servants and announced that she would be stepping out for a while and she had a very important but not urgent task for them. The task entailed that the rice be packed up in bags. She however stated that no financial reward was attached but every little effort in ensuring that the rice is packed up in the bags will be appreciated and she proceeded on her outing.

As soon as she departed, work began. Some of the servants filled the bags with their hands, some with cups, some with bowls, and some with buckets. The woman arrived later and thanked her servants for their gesture. However, surprisingly, she announced that each servant should go home with the number of bags he or she was able to fill as a reward for their service. In the end, Grandpa turned to us and said “which of the servants benefited from the exercise the most; the ones who filled the bags with their hands, or those who filled it with cups, bowls or bucket?” I was instantly dumbfounded by the lessons of the tale which was staring me in the high. The lessons which I summed up to mean accepting delayed gratification have remained the foundation of who I am today.

Today, I work in the development sector and most of the experiences I have gathered have been through giving my time to support development initiative as a Volunteer. Few days ago, I was honoured at an event which was held in honour of the International day of volunteering. An organization had nominated me on the request of the organizers of the event. The criterion for nomination was specifically volunteers that had helped the nominating organization in achieving its set goals and I was nominated. Though it wasn’t the first time I would be acknowledged for my selfless services but the fulfilment that comes with it is inexplicable. I remember volunteering with an Oxfam shop in London and the huge praise showered on me by my shop manager and even people who came into the shop to purchase items. One particular individual had walked up to me to ask me if I was paid for the job and when I said no, “that’s incredible” were his exact word. Each time I felt fulfilled, I remember my grandpa’s tale and of course the huge rewards, privileges and opportunities that comes with adhering to the lesson of the tale.

Today, I support the attainment of the Millennium Development Goals just as many other young people who are doing tremendous work in their various communities all over the world. I am convinced that sometimes we do not need huge platform to contribute to the development of our community as young people but the little we can muster will go a long way in ensuring that change is evident in our community. Positive change is one of the most desirable conditions that we yearn for as young people but Ghandi tells us how to achieve it and that which is:

“Be the change you want to see in the world”
My interpretation is if you want to make your community a better place, take a look at yourself and begin to make that change. Volunteer your time to raise funds for charity, assist the physically challenged, assist to teach mathematics in primary schools, assist in planting trees to cushion the effects of global warming and climate change, these are just but a few things you can volunteer to do. Identify a need in your community today and volunteer a little time to assist and you will not only be making changes but you will also be making the world a better place for all to live in.

-
Best Regards,
'Kayode Ajayi-Smith,
Member, Editorial Team,
Development Report Magazine,
www.developmentreport.org


Youth Action Ambassador,
Young People We Care,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
Young People We Care (YPWC) is a registered youth-led and youth-focused, non-profit organization that is headquartered in Ghana and has satellite offices in the UK, Canada and USA. The organization is operated by young people (ages 15–30) and adult allies working on youth and development related issues worldwide. At YPWC, we are passionate about sustainable development, the realization of the Millennium Development Goals and the promotion of a culture of peace and universal human rights for all. Visit us at: www.ypwc.org

Le conte du grand-papa
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
J'avais rendu visite à mon défunt grand-papa pendant de longues vacances avec deux de mes plus jeunes enfants de mêmes parents. C'était devenu une routine régulière car mes parents étaient trop occupés pour s'occuper nos besoins de vacances.
Tandis qu'en vacances, nous (I et mes plus jeunes enfants de mêmes parents) avions l'habitude d'aider dehors avec actionner la machine et moi de meulage de mon grand-papa devons nous admettre avons fait tout à fait un enfer du travail pendant que les clients entraient de lointain et de proche pour rectifier des céréales. Il n'était pas comme si nous l'avons apprécié cependant mais il était le mineur que nous pourrions faire pour aider tandis qu'en vacances.
Après un moment, l'enthousiasme initial a commencé à diminuer et nous avons commencé à rechercher la motivation. Par la suite, nous avons décidé que nous avons valu la peine quelques dividendes financiers du travail que nous avions effectué jusqu'ici. Graduellement, c'est devenu une habitude à une demande constante du grand-papa, récompenses financières pour le travail que nous avons effectué.

Le grand-papa a noté notre nouvelle habitude et nous a invités pour un entretien dans son atelier (il était un forgeron et son magasin a été situé dans la maison). Nous avons au commencement pensé qu'il allait se plaindre au sujet de notre nouvelle habitude mais à la place, il nous a conduits dedans, d'une façon amicale et annoncé à nous qu'il a voulu nous amuser avec un conte.
« Histoire, histoire ! » il a pleuré dehors signalant le commencement de l'histoire. Dans son histoire, une certaine femme a eu plusieurs domestiques excepté qui ne travaillera pas seulement si quelques récompenses ou avantages financiers étaient attachés à elle. L'après-midi après la moisson de riz à sa ferme, elle a exigé à ses domestiques et a annoncé qu'elle ferait un pas dehors pendant un moment et elle a fait charger très un important mais non pressant pour elles. Le charger a nécessité que le riz soit emballé vers le haut dans les sacs. Elle a cependant déclaré qu'aucune récompense financière n'a été jointe mais chaque peu d'effort en s'assurant que le riz est emballé vers le haut dans les sacs sera apprécié et elle a procédé sur sa promenade.

Dès qu'elle est partie, le travail a commencé. Certains des domestiques en ont rempli sacs de leurs mains, avec des tasses, avec des cuvettes, et avec des seaux. La femme est arrivée plus tard et a remercié ses domestiques de leur geste. Cependant, étonnamment, elle a annoncé que chaque domestique devrait aller à la maison de pair avec le nombre de sacs il ou elle pouvait remplir comme récompense pour leur service. En fin de compte, le grand-papa s'est tourné vers nous et a dit « qui des domestiques ont bénéficié de l'exercice les la plupart ; ceux qui ont rempli sacs de leurs mains, ou ceux qui l'ont rempli de tasses, de cuvettes ou de seau ? » J'étais immédiatement confus par les leçons du conte qui regardait fixement je dans la haute. Les leçons que j'ai résumé pour vouloir dire accepter la satisfaction retardée sont demeurées la base de qui je suis aujourd'hui.

Aujourd'hui, je travaille dans le secteur de développement et la plupart des expériences que j'ai recueillies ont été en donnant mon heure de soutenir l'initiative de développement en tant que volontaire. Il y a peu de jours, j'ai été honoré à un événement qui a été tenu en l'honneur du jour international d'offrir. Une organisation m'avait nommé sur la demande des organisateurs de l'événement. Le critère pour la nomination était spécifiquement des volontaires qui avaient aidé l'organisation de nomination en réalisant ses buts d'ensemble et j'ai été nommé. Bien qu'il n'ait pas été la première fois je serais reconnu pour mes services désintéressés mais l'accomplissement qui vient avec lui est inexplicable. Je me rappelle d'offrir avec un magasin d'Oxfam à Londres et l'éloge énorme versée sur moi par mon directeur et même personnes de magasin qui ont hérité le magasin pour acheter des articles. Un individu particulier a eu a marché jusqu'à moi pour me demander si j'étais payé pour le travail et quand je ledit non, « qui est incroyable » étaient son mot exact. Chaque fois que je me suis senti accompli, je me rappelle le conte et naturellement les récompenses de mon grand-papa, les privilèges et les occasions énormes qui vient avec adhérer à la leçon du conte.

Aujourd'hui, je soutiens l'accomplissement des buts de développement de millénium juste autant d'autres jeunes qui effectuent le travail énorme dans leurs diverses communautés partout dans le monde. Je suis convaincu que parfois nous n'avons pas besoin de plateforme énorme pour contribuer au développement de notre communauté en tant que jeunes mais le peu que nous pouvons nous rassembler ira un long chemin en s'assurant que le changement est évident dans notre communauté. Le changement positif est l'une des conditions les plus souhaitables que nous aspirons à en tant que jeunes mais Gandhi nous dit comment réaliser elle et cela ce qui est :

« Soyez le changement que vous voulez voir dans le monde »
mon interprétation est si vous voulez faire à votre communauté un meilleur endroit, jetez un coup d'oeil à vous-même et commencez à faire ce changement. Offrez votre heure de soulever des fonds pour la charité, aidez physiquement défié, aidez pour enseigner les mathématiques dans les écoles primaires, aide en plantant des arbres pour amortir les effets du chauffage global et le changement de climat, ceux-ci sont juste mais quelques choses que vous pouvez offrir pour faire. Identifiez un besoin dans votre communauté aujourd'hui et offrez un peu de temps pour aider et vous ferez non seulement des changements mais vous ferez également au monde un meilleur endroit pour tous pour vivre po.

-
Les souvenirs,
'Kayode Ajayi-Smith,
membre, équipe éditoriale,
magazine de rapport de développement,
ambassadeur


d'action de la jeunesse de www.developmentreport.org,
jeunes que nous nous inquiétons,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
jeunes nous nous inquiétons (YPWC) est enregistré organisation à but non lucratif jeunesse-menée et jeunesse-focalisée, qui est siégée au Ghana et a les bureaux satellites au R-U, au Canada et aux Etats-Unis. L'organisation est actionnée par les jeunes (âges 15-30) et les alliés d'adulte travaillant à la jeunesse et aux questions reliées par développement dans le monde entier. À YPWC, nous sommes passionnés au sujet du développement soutenable, de la réalisation des buts de développement de millénium et de la promotion d'une culture de paix et des droits de l'homme universels pour tous. Rendez- visitenous à : www.ypwc.org

Cuento del Grandpa
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Había visitado a mi último grandpa durante vacaciones largas junto con dos de mis hermanos más jóvenes. Se había convertido en una rutina regular pues mis padres estaban demasiado ocupados atender a nuestras necesidades del día de fiesta.
Mientras que el día de fiesta, (I y mis hermanos más jóvenes) ayudábamos hacia fuera con el funcionamiento de la máquina que molía y del mí de mi grandpa debemos confesarnos hicimos absolutamente un infierno del trabajo mientras que los clientes vinieron adentro de lejano y de cercano moler los cereales. No era como si gozamos de él sin embargo pero era el lo menos que podríamos hacer para ayudar mientras que el día de fiesta.
Un poco después, el entusiasmo inicial comenzó a disminuir y comenzamos a buscar la motivación. Eventual, decidíamos que valimos algunos dividendos financieros del trabajo que habíamos hecho hasta ahora. Gradualmente, se convirtió en un hábito a la demanda constante del grandpa, recompensas financieras por el trabajo que lo hicimos.

El Grandpa notó nuestro nuevo hábito y nos invitó para una charla en su taller (él era herrero y su tienda fue situada dentro de la casa). Pensamos inicialmente que él iba a quejarse por nuestro nuevo hábito sino que por el contrario, él nos llevó adentro, de una manera amistosa y anunciado a nosotros que él deseó entretenernos con un cuento.
“Historia, historia!” él gritó hacia fuera señalando el principio de la historia. En su historia, cierta mujer tenía varios criados excepto quienes no trabajará solamente si algunas recompensas o ventajas financieras fueron unidas a ella. El tarde después de la cosecha del arroz en su granja, ella dijo en voz alta a sus criados y anunció que ella estaría caminando hacia fuera durante algún tiempo y ella tenía una tarea muy importante pero no urgente para ellos. La tarea exigió que el arroz esté embalado para arriba en bolsos. Ella sin embargo indicó que no se unió ninguna recompensa financiera pero cada poco esfuerzo en asegurarse de que el arroz esté embalado para arriba en los bolsos sea apreciado y ella procedió en su excursión.

Tan pronto como ella saliera, el trabajo comenzó. Algunos de los criados llenaron los bolsos de sus manos, algunos con las tazas, algunos con los tazones de fuente, y algunos con los cubos. La mujer llegó más adelante y agradeció a sus criados por su gesto. Sin embargo, asombrosamente, ella anunció que cada criado debe ir a casa con el número de bolsos él o ella podía llenar como recompensa por su servicio. En el extremo, Grandpa dado vuelta a nosotros y dicho “que de los criados beneficiaron del ejercicio el la mayoría; los que llenaron los bolsos de sus manos, o los que lo llenaron de las tazas, de los tazones de fuente o del cubo?” Era dumbfounded inmediatamente por las lecciones del cuento que miraba fijamente yo en el colmo. Las lecciones que resumí para significar aceptar la satisfacción retrasada han seguido siendo la fundación de quién soy hoy.

Hoy, trabajo en el sector del desarrollo y la mayor parte de las experiencias que he recolectado han estado con dar mi hora de apoyar iniciativa del desarrollo como voluntario. Hace pocos días, me honraron en un acontecimiento que fue llevado a cabo en honor del día internacional de ofrecerse voluntariamente. Una organización me había nominado en la petición de los organizadores del acontecimiento. El criterio para el nombramiento era específicamente los voluntarios que habían ayudado a la organización que nominaba en la realización de sus metas del sistema y me nominaron. Aunque no estaba la primera vez me reconocerían para mis servicios selfless pero el cumplimiento que viene con él es inexplicable. Recuerdo ofrecerme voluntariamente con una tienda de Oxfam en Londres y la alabanza enorme regada en mí por mi encargado e incluso gente de la tienda que entraron en la tienda para comprar artículos. Un individuo particular tenía caminó hasta mí para preguntarme si era pagado para el trabajo y cuando yo no dicho, “que es increíble” era su palabra exacta. Cada vez que me sentía satisfecho, recuerdo el cuento y por supuesto las recompensas de mi grandpa, los privilegios y las oportunidades enormes que viene con adherir a la lección del cuento.

Hoy, apoyo el logro de las metas del desarrollo del milenio apenas tanta otra gente joven que esté haciendo el enorme trabajo en sus varias comunidades por todo el mundo. Me convencen de que no necesitamos a veces la plataforma enorme contribuir al desarrollo de nuestra comunidad como gente joven pero irá el poco que podemos reunir una manera larga en asegurarse de que el cambio es evidente en nuestra comunidad. El cambio positivo es una de las condiciones más deseables que anhelamos para como gente joven pero Gandhi nos dice cómo alcanzar lo y ése cuál es:

“Sea el cambio que usted desea ver en el mundo”
mi interpretación es si usted desea hacer su comunidad un lugar mejor, hecha una ojeada se y comienza a realizar ese cambio. Ofrezca voluntariamente su hora de levantar los fondos para la caridad, asista a haber desafiado físicamente, asista enseñar las matemáticas en escuelas primarias, ayuda en plantar árboles para amortiguar los efectos de calentarse global y el cambio del clima, éstos es justo pero algunas cosas que usted puede ofrecerse voluntariamente para hacer. Identifique una necesidad en su comunidad hoy y ofrezca voluntariamente un poco rato de asistir y usted no sólo realizará cambios pero usted también hará el mundo un lugar mejor para todos para vivir pulg.

-
Recuerdos,
'Kayode Ajayi-Smith,
miembro, equipo editorial,
compartimiento del informe del desarrollo,
embajador


de la acción de la juventud de www.developmentreport.org,
gente joven que cuidamos,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
personas jóvenes cuidamos (YPWC) somos registrado organización juventud-conducida y juventud-enfocada, no lucrativa que se establece jefatura en Ghana y tiene oficinas basadas en los satélites en el Reino Unido, el Canadá y los E.E.U.U. La organización es funcionada por la gente joven (edades 15-30) y los aliados del adulto que trabajan en la juventud y ediciones relacionadas desarrollo por todo el mundo. En YPWC, somos apasionados sobre el desarrollo sostenible, la realización de las metas del desarrollo del milenio y de la promoción de una cultura de la paz y los derechos humanos universales para todos. Visítenos en: www.ypwc.org

Racconto del Grandpa
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Avevo visitato il mio grandpa ritardato durante la vacanza lunga con due dei miei fratelli germani più giovani. Si era trasformato in in una procedura normale poichè i miei genitori erano troppo occupati per assistere ai nostri bisogni di festa.
Mentre sulla festa, (I ed i miei fratelli germani più giovani) abbiamo usato aiutare fuori con il funzionamento la macchina per la frantumazione ed io del mio grandpa dobbiamo confessarli abbiamo fatto abbastanza un inferno del lavoro mentre i clienti sono entrato da lontano e da vicino macinare i cereali. Non era come se lo godessimo comunque ma era il minimo che potremmo fare per aiutare mentre sulla festa.
Dopo un istante, l'entusiasmo iniziale ha cominciato a diminuire ed abbiamo cominciato a cercare la motivazione. Finalmente, abbiamo deciso che abbiamo valso alcuni dividendi finanziari dal lavoro avevamo fatto finora. Gradualmente, si è trasformato in in un'abitudine alla richiesta costante dal grandpa, ricompense finanziarie per il lavoro che.

Il Grandpa ha notato la nostra nuova abitudine e li ha invitati per un colloquio nella sua officina (era un fabbro ed il suo negozio è stato situato all'interno della casa). Inizialmente abbiamo pensato che stesse andando protestare circa la nostra nuova abitudine ma preferibilmente, lui li annunciasse dentro, in un modo amichevole ed annunciato a noi che ha desiderato intrattenerlo con un racconto.
“Storia, storia!„ ha gridato fuori segnalando l'inizio della storia. Nella sua storia, una donna sicura ha avuta parecchi servi che non funzionerà tranne soltanto se alcuni ricompense o benefici finanziari fossero fissati ad esso. Sul pomeriggio dopo la raccolta del riso al suo podere, ha detto ad alta voce ai suoi servi ed ha annunciato che stava facendo un passo fuori per un istante ed ha avuta loro un'operazione molto importante ma urgente per. L'operazione ha richiesto che il riso è imballato in su in sacchetti. Tuttavia ha dichiarato che nessuna ricompensa finanziaria è stata fissata ma ogni poco sforzo nell'accertarsi che il riso fosse imballato in su nei sacchetti fosse apprezzato ed in lei ha continuato sul suo outing.

Non appena ha partito, il lavoro ha cominciato. Alcuni dei servi hanno riempito i sacchetti di loro mani, alcuno con le tazze, alcuno con le ciotole ed alcuno con le benne. La donna è arrivato più successivamente ed ha ringraziato i suoi servi per il loro gesture. Tuttavia, sorprendentemente, ha annunciato che ogni servo dovrebbe andare a casa con il numero di sacchetti lui o poteva riempirsi come ricompensa per il loro servizio. Alla fine, il Grandpa si è girato verso noi ed ha detto “che dei servi hanno tratto giovamento dall'esercitazione il la maggior parte; quei che riempiano i sacchetti di loro mani, o coloro che lo ha riempito di tazze, di ciotole o di benna?„ Ero immediatamente dumbfounded dalle lezioni del racconto che staring me nel high. Le lezioni che ho riassunto per significare accettare la soddisfazione in ritardo sono rimasto il fondamento di chi sono oggi.

Oggi, lavoro nel settore di sviluppo e la maggior parte delle esperienze che ho riunito sono state through dando il mio tempo di sostenere l'iniziativa di sviluppo come volontario. Pochi giorni fa, honoured ad un evento che è stato tenuto in onore del giorno internazionale di offerta. Un'organizzazione lo aveva nominato sulla richiesta degli organizzatori dell'evento. Il test di verifica per la nomina era specificamente volontari che avevano aiutato l'organizzazione di designazione nel realizzare i relativi obiettivi dell'insieme e mi sono nominato. Benchè non sia la prima volta sarei riconosciuto per i miei servizi selfless ma l'adempimento che viene con esso è inexplicable. Mi ricordo di offrirmi volontariamente con un negozio di Oxfam a Londra e l'elogio enorme inondato su me dal miei responsabile e perfino gente del negozio che hanno entrato nel negozio per comprare gli articoli. Un individuo particolare ha avuto ha camminato fino me per chiedermi se fossi paid per il lavoro e quando io no detto, “che è incredibile„ era la sua parola esatta. Ogni volta ho ritenuto soddisfacente, mi ricordo del racconto e naturalmente delle ricompense del mio grandpa, dei privilegi e delle occasioni enormi che viene con aderirsi alla lezione del racconto.

Oggi, sostengo il raggiungimento degli obiettivi di sviluppo di millennio appena altretanti altri giovani che stanno facendo il lavoro tremendo nelle loro varie Comunità dappertutto. Sono convinto che a volte non abbiamo bisogno della piattaforma enorme di contribuire allo sviluppo della nostra Comunità come giovani ma il piccolo che possiamo radunare andrà un senso lungo nell'accertarsi che il cambiamento sia evidente nella nostra Comunità. Il cambiamento positivo è una delle circostanze più desiderabili che yearn per come giovani ma Gandhi ci dice come realizzare esso e quella quale è:

“Sia il cambiamento che desiderate vedere nel mondo„
la mia interpretazione è se desiderate rendere alla vostra Comunità un posto migliore, date un'occhiata lei e cominciate a fare quel cambiamento. Offra volontariamente il vostro tempo di alzare i fondi monetari per la carità, aiuti sfidato fisicamente, aiuti ad insegnare la matematica in scuole primarie, aiuto nella piantatura degli alberi per attenuare gli effetti di riscaldamento globale ed il cambiamento di clima, questi è giusto ma alcune cose che potete offrirti volontariamente per fare. Accerti oggi una necessità nella vostra Comunità ed offra volontariamente un poco tempo aiutare e non solo farete i cambiamenti ma inoltre renderete al mondo un posto migliore per tutti per vivere poll.

-
Riguardi migliori,
'Kayode Ajayi-Smith,
membro, squadra editoriale,
scomparto rapporto di sviluppo,
ambasciatore


di azione della gioventù di www.developmentreport.org,
giovani che ci preoccupiamo,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
giovane ci preoccupiamo (YPWC) siamo registrato organizzazione gioventù-condotta e gioventù-messa a fuoco, senza scopo di lucro che è acquartierata nel Ghana ed ha uffici satelliti nel Regno Unito, nel Canada e negli S.U.A. L'organizzazione è funzionata dai giovani (età 15-30) e dagli alleati dell'adulto che lavorano alla gioventù ed alle edizioni riferite sviluppo universalmente. A YPWC, siamo appassionati circa sviluppo sostenibile, la realizzazione degli obiettivi di sviluppo di millennio e della promozione di una coltura di pace ed i diritti dell'uomo universali per tutti. Visitili a: www.ypwc.org

Geschichte des Großvaters
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ich hatte meinen späten Großvater während langer Ferien zusammen mit zwei meiner jüngeren Geschwister besucht. Es war ein regelmäßiges Programm geworden, da meine Eltern zu beschäftigt waren, unsere Feiertagnotwendigkeiten zu beachten.
Während am Feiertag, pflegten wir (I und meine jüngeren Geschwister), beim Laufen lassen der Schleifmaschine und ich meines Großvaters heraus zu helfen müssen uns bekennen taten durchaus eine Hölle des Jobs, während Kunden von weitem und von nahem hereinkamen, Getreide zu reiben. Es war, nicht als ob wir es zwar genossen, aber es das wenige war, das, wir, um zu helfen während am Feiertag tun könnten.
Nach einer Weile fing die Ausgangsbegeisterung an zu vermindern und wir fingen an, nach Beweggrund zu suchen. Schließlich entschieden wir, daß wir einige finanzielle Dividenden von der Arbeit wert waren, die wir bis jetzt erledigt hatten. Stufenweise wurde es eine Gewohnheit zur konstanten Nachfrage vom Großvater, finanzielle Belohnungen für die Arbeit, die wir erledigten.

Großvater beachtete unsere neue Gewohnheit und lud uns für ein Gespräch in seiner Werkstatt ein (er war ein Schmied und sein Geschäft befand sich im Haus). Wir dachten zuerst, daß er im Begriff war, sich über unsere neue Gewohnheit zu beschweren aber anstatt, er hineinführte uns innen, in einer freundlichen Weise und zu uns verkündet, daß er uns mit einer Geschichte unterhalten wollte.
„Geschichte, Geschichte!“ er schrie dem Anfang der Geschichte heraus, signalisierend. In seiner Geschichte hatte eine bestimmte Frau einige Bedienstete, die nicht arbeitet ausgenommen, nur wenn irgendwelche finanzielle Belohnungen oder Nutzen zu ihr angebracht wurde. Am Nachmittag nach der Reisernte an ihrem Bauernhof, rief sie zu ihren Bediensteten aus und verkündete, daß sie heraus für eine Weile treten würde und sie eine sehr wichtige aber nicht dringende Aufgabe für sie hatte. Die Aufgabe hatte zur Folge, daß der Reis oben in den Beuteln verpackt wird. Sie gab jedoch an, daß keine finanzielle Belohnung angebracht wurde, aber jede wenig Bemühung im Sicherstellen, daß der Reis oben in den Beuteln wird geschätzt verpackt wird und in ihr auf ihren Outing fortfuhr.

Sobald sie abreiste, fing Arbeit an. Einige der Bediensteten füllten die Beutel mit ihren Händen, einigen mit Schalen, einigen mit Schüsseln und einigen mit Wannen. Die Frau kam später an und dankte ihren Bediensteten für ihre Geste. Jedoch überraschend verkündete sie, daß jeder Bedienstete mit der Zahl Beuteln nach Hause gehen sollte er, oder sie in der Lage war, als Belohnung für ihren Service zu füllen. Im Ende wendete Großvater an uns und sagte „, die von den Bediensteten von der übung die die meisten profitierten; die, die die Beutel mit ihren Händen füllten oder die, die füllten es mit Schalen, Schüsseln oder Wanne?“ Ich war dumbfounded sofort durch die Lektionen der Geschichte, die ich in der Höhe anstarrte. Die Lektionen, denen ich aufsummierte, um das Annehmen der verzögerten Befriedigung zu bedeuten, sind die Grundlage geblieben von, wem ich heutiger Tag bin.

Heute arbeite ich im Entwicklung Sektor und die meisten Erfahrungen, die ich erfaßt habe, sind durch das Geben meiner Zeit, Entwicklung Initiative als Freiwilliger zu stützen gewesen. Vor wenigen Tagen, wurde ich an einem Fall geehrt, der zu Ehren des internationalen Tages des Freiwillig erbietens gehalten wurde. Eine Organisation hatte mich auf dem Antrag der Organisatoren des Falls ernannt. Das Kriterium für Nennung war spezifisch Freiwilliger, die der ernennenden Organisation geholfen hatten, wenn sie seine Satzziele erzielten und ich wurde ernannt. Obwohl es nicht das erste mal war, würde ich für meine selfless Dienstleistungen bestätigt, aber die Erfüllung, die mit ihm kommt, ist unerklärlich. Ich mich erinnere, mit einem Oxfam Geschäft in London und dem sehr großen Lob mich freiwillig zu erbieten, das auf mir von meinem Geschäft Manager und sogar Leuten, die, geduscht wird das Geschäft erbten, um Einzelteile zu kaufen. Eine bestimmte Einzelperson hatte ging bis zu mir fragen mich, wenn ich für den Job zahlend war und wenn ich besagtes Nr., „, der“ waren sein genaues Wort unglaublich ist. Jedesmal wenn ich erfüllt glaubte, erinnere mich ich Geschichte und selbstverständlich die sehr großen Belohnungen meines Großvaters, die Privilegien und an die Gelegenheiten, die mit dem Befolgen die Lektion der Geschichte kommt.

Heute stütze ich die Erreichung der Jahrtausend-Entwicklung Ziele gerade da viele andere junge Leute, die enorme Arbeit in ihren verschiedenen Gemeinschaften auf der ganzen Erde erledigen. Ich bin überzeugt, daß manchmal wir nicht sehr große Plattform benötigen, zur Entwicklung unserer Gemeinschaft als junge Leute beizutragen, aber das wenig, das wir versammeln können, ein langer Weg geht, wenn es sicherstellt, daß änderung in unserer Gemeinschaft offensichtlich ist. Positive änderung ist einer der wünschenswertesten Bedingungen, daß wir für als junge Leute yearn, aber Gandhi uns erklärt, wie man ihn und den erzielt, welches ist:

„Seien Sie die änderung, die Sie in die Welt sehen möchten,“
meine Deutung ist, wenn Sie Ihre Gemeinschaft einen besseren Platz bilden möchten, einen Blick an selbst nehmen und anfangen, diese änderung vorzunehmen. Erbieten Sie Ihre Zeit freiwillig, Kapital für Nächstenliebe aufzubringen, unterstützen Sie herausgefordert physikalisch, unterstützen Sie, Mathematik in den Primärschulen, Vorlage im Errichten der Bäume zu unterrichten, um die Effekte des globalen Wärmens zu polstern und Klimaänderung, diese sind gerecht aber einige Sachen, die Sie dich freiwillig erbieten können, um zu tun. Kennzeichnen Sie eine Notwendigkeit in Ihrer Gemeinschaft heute und erbieten Sie eine wenig Zeit freiwillig zu unterstützen und Sie werden nicht nur änderungen vornehmen, aber Sie werden auch die Welt einen besseren Platz für alle leben lassen inch.

-
Bester Respekt,
'Kayode Ajayi-Smith,
Mitglied, redaktionelle Mannschaft,
Entwicklung Report-Zeitschrift,
www.developmentreport.org


Jugend-Tätigkeit Botschafter,
junge Leute, die wir uns interessieren,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
junge Leute wir (YPWC) sind registriert Jugend-führende und Jugend-fokussierte uns interessieren, gemeinnützige Organisation, deren in Ghana gehabt und Satellitenbüros in Großbritannien, im Kanada und in den USA hat wird. Die Organisation wird von den jungen Leuten (Alter 15-30) und von den Erwachsenverbündeten, die weltweit auf Jugend und Entwicklung bezogenen Ausgaben arbeiten bearbeitet. An YPWC sind wir über stützbare Entwicklung, die Realisierung der Jahrtausend-Entwicklung Ziele und der Förderung einer Kultur des Friedens und die menschlichen allgemeinhinrechte für alle leidenschaftlich. Besuchen Sie uns an: www.ypwc.org

Tale do Grandpa
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Eu tinha visitado meu grandpa atrasado durante umas férias longas junto com dois de meus siblings mais novos. Tinha-se transformado uma rotina regular porque meus pais eram demasiado ocupados atender a nossas necessidades do feriado.
Quando no feriado, nós (I e meus siblings mais novos) usamo-nos ajudar para fora com operar-me a máquina moendo e do meu grandpa devemos confess nos fizemos completamente um inferno do trabalho enquanto os clientes vieram dentro de distante e de próximo moer cereais. Não era como se nós o apreciamos though mas era o menos que nós poderíamos fazer para ajudar quando no feriado.
Após um quando, o entusiasmo inicial começou a diminuir e nós começamos a procurar o motivation. Eventualmente, nós decidimo-nos que nós valemos a pena alguns dividendos financeiros do trabalho que nós tínhamos feito assim distante. Gradualmente, transformou-se um hábito à demanda constante do grandpa, recompensas financeiras para o trabalho que nós.

O Grandpa observou nosso hábito novo e convidou-nos para uma conversa em sua oficina (era um ferreiro e sua loja foi ficada situada dentro da casa). Nós pensamos inicialmente que estava indo se queixar sobre nosso hábito novo mas preferivelmente, ele ushered nos dentro, em uma maneira amigável e anunciado a nós que quis entertain nos com um tale.
“História, história!” gritou para fora sinalizando o começo da história. Em sua história, uma determinada mulher teve diversos empregados que não trabalhará exceto somente se alguns recompensas ou benefícios financeiros lhe foram unidos. Na tarde após a colheita do arroz em sua fazenda, chamou a seus empregados e anunciou que estaria pisando para fora por um quando e teve uma tarefa muito importante mas nao urgente para eles. A tarefa envolveu que o arroz estivesse embalado acima nos sacos. Entretanto indicou que nenhuma recompensa financeira estêve unida mas cada pouco esforço em se assegurar de que o arroz estivesse embalado acima nos sacos estivesse apreciado e na ela proseguiu em seu outing.

Assim que partisse, o trabalho começou. Alguns dos empregados encheram os sacos com suas mãos, algum com copos, algum com bacias, e algum com cubetas. A mulher chegou mais tarde e agradeceu seus empregados para seu gesto. Entretanto, surprisingly, anunciou que cada empregado deve ir para casa com o número dos sacos ele ou podia se encher como uma recompensa para seu serviço. Na extremidade, o Grandpa girou-nos para e disse-o “que dos empregados beneficiaram do exercício o a maioria; esses que encheram os sacos com suas mãos, ou aqueles que o encheram com os copos, as bacias ou a cubeta?” Eu era dumbfounded imediatamente pelas lições do tale que estava olhando fixamente mim na elevação. As lições que eu resumi para significar a aceitação do gratification atrasado remanesceram a fundação de quem eu sou hoje.

Hoje, eu trabalho no setor do desenvolvimento e a maioria das experiências que eu recolhi foram com dar minha hora de suportar a iniciativa do desenvolvimento como um voluntário. Poucos dias há, eu fui honrado em um evento que fosse prendido na honra do dia internacional de se oferecer. Uma organização tinha-me nomeado no pedido dos organizers do evento. O critério para o nomination era especificamente os voluntários que tinham ajudado à organização nomeando em conseguir seus objetivos do jogo e eu fui nomeado. Embora não era a primeira vez eu seria reconhecido para meus serviços selfless mas o fulfilment que vem com ele é inexplicable. Eu recordo oferecer-se com uma loja de Oxfam em Londres e o elogio enorme regado em mim por meus gerente e mesmo povos da loja que vieram na loja comprar artigos. Um indivíduo particular teve andou até mim para perguntar-me se eu fosse pago para o trabalho e quando mim No. dito, “que é incredible” era sua palavra exata. Cada vez que eu senti cumprido, eu recordo o tale e naturalmente as recompensas do meu grandpa, os privilégios e as oportunidades enormes que vem com aderir à lição do tale.

Hoje, eu suporto a realização dos objetivos do desenvolvimento do Millennium apenas tantos como outros povos novos que estão fazendo o trabalho tremendo em suas várias comunidades pelo mundo inteiro. Eu sou convencido que às vezes nós não necessitamos a plataforma enorme contribuir ao desenvolvimento de nossa comunidade como povos novos mas o pouco que nós podemos agrupar irá uma maneira longa em se assegurar de que a mudança seja evidente em nossa comunidade. A mudança positiva é uma das circunstâncias as mais desejáveis que nós ansiamos para como povos novos mas Gandhi nos diz como conseguir a e aquela qual é:

“Seja a mudança que você quer ver no mundo”
minha interpretação é se você quiser fazer a sua comunidade um lugar melhor, fizer exame de um olhar em yourself e começar a fazer essa mudança. Ofereça sua hora de levantar fundos para o charity, ajude ao desafiado fisicamente, ajude-o a ensinar a matemática em escolas preliminares, assistência em plantar árvores para amortecer os efeitos de aquecer-se global e a mudança do clima, estas é justa mas algumas coisas que você pode se oferecer para fazer. Identifique uma necessidade em sua comunidade hoje e ofereça pouca estadia ajudar e você não somente estará fazendo mudanças mas você também estará fazendo ao mundo um lugar melhor para tudo para viver dentro.

-
A mais melhor consideração,
'Kayode Ajayi-Smith,
membro, equipe Editorial,
compartimento do relatório do desenvolvimento,
embaixador


da ação da juventude de www.developmentreport.org,
pessoa que novo nós nos importamos,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
povos novos nós nos importamos (YPWC) somos registado organização juventude-conduzida e juventude-focalizada, non-profit que é sediada em Ghana e tem escritórios satellite no Reino Unido, no Canadá e nos EUA. A organização é operada por povos novos (idades 15-30) e por aliados do adulto que trabalham na juventude e em edições relacionadas desenvolvimento worldwide. Em YPWC, nós somos passionate sobre o desenvolvimento sustainable, o realization dos objetivos do desenvolvimento do Millennium e do promotion de uma cultura da paz e direitas humanas universais para tudo. Visite-nos em: www.ypwc.org

Morfar saga
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Jag hade besökt min sena morfar under en lång semester tillsammans med två av mitt mer unga syskon. Det hade blivit en stamgäst, rutinmässiga som min föräldrar var för upptagna att delta i till våra feriebehov.
Stunder på ferie, hjälper vi (I och mitt mer unga syskon) som är van vid, ut med att fungera min morfar som mal för att bearbeta med maskin, och jag måste bekänna oss gjorde ganska ett helvete av jobbet, som kunder kom in från avlägset och near att mala sädesslag. Det var inte som, om vi tyckte om det though, men det var least som vi kunde göra för att hjälpa stunder på ferie.
Efter en stund började den initiala entusiasmen att minska, och vi började att söka efter motivation. Slutligen avgjorde vi att vi var värda några finansiella utdelningar från arbetet som vi hade gjort så långt. Gradvist blev det en vana till den konstant begäran från morfadern, finansiella belöningar för arbetet som vi.

Morfadern märkte vår nya vana och inbjudet oss för ett samtal i hans seminarium (han var en hovslagare, och his shoppar lokaliserades inom huset). Vi tänkte initialt att han gick att klaga om vår nya vana men i stället, honom visade oss in, i ett vänligt sätt och meddelat till oss att han önskade att underhålla oss med en saga.
”Berättelse, berättelse!”, han grät signalera ut början av berättelsen. I hans berättelse hade en bestämd kvinna flera tjänare som ska inte arbete undantar om endast några finansiella belöningar eller gynnar fästes till den. På eftermiddag, efter riceskörden på hennes lantgård, henne som är utkallad till hennes tjänare och meddelar, att hon skulle, har klivit ut för en stund och henne hade en mycket viktig men inte akut uppgift för dem. Uppgiften medförde att ricen packas upp i hänger lös. Hon påstod emellertid att ingen finansiell belöning fästes men varje lite försök i att se till, att ricen packas upp i hänger lös ska uppskattas och henne fortsatte på hennes outing.

Så snart som hon avgick, började arbete. Några av tjänarna fyllde hänger lös med deras räcker, kuper något med, några med bunkar, och något med ösregnar. Kvinnan ankom mer sistnämnd och tackat hennes tjänare för deras gest. Emellertid förvånansvärt, meddelade hon att varje tjänare bör gå hem med numrera av hänger lös honom eller hon var kompetent att fylla som en belöning för deras tjänste-. Slutligen vände sade morfadern till oss och ”som av tjänarna gynnade från den öva mest; , som fyllde hänger lös med deras räcker, eller de, som fyllde det med kuper, bowlar, eller ösregna?”, Jag var ögonblickligen mållös vid kurserna av sagan som stirrade mig i kicken. Kurserna, som jag summed upp till medlet som accepterar försenad tillfredsställelse, har återstått fundamentet av vem I-förmiddagen i dag.

I dag fungerar jag i utvecklingssektoren, och mest av erfar mig har samlat har varit till och med att ge min tid att stötta utvecklingsinsats som en volontär. Få dagar sedan, hedrades jag på en händelse som rymdes i hedern av landskampdagen av att ställa upp som frivillig. En organisation hade nominerat mig på förfråganen av organisatörerna av händelsen. Kriteriet för utnämning var specifikt volontärer som hade hjälpt den nominera organisationen, i att uppnå dess fastställda mål, och jag nominerades. Fast det inte var den första tiden som jag skulle bekräftas för mitt selfless servar men, uppfyllelsen, som kommer med det, är oförklarlig. Jag minns att ställa upp som frivillig med en Oxfam för att shoppa i London och den enorma berömmen som duschas på mig av mitt shoppa chefen och även folk som kom in i shoppa att inhandla objekt. En särskild individ hade gått upp till mig för att fråga mig, att om jag betalades för jobbet, och när mig den said nr.en, ”som är oerhörd” var his avkräver uttrycker. Varje gång jag klädde med filt fullgj橬一j, minns privilegierar jag min morfar saga och naturligtvis enorma belöningar, och tillfällen som kommer med att klibba till kursen av sagan.

I dag stöttar jag färdigheten av milleniumutvecklingsmålen precis så många annan ungdomar som gör enormt arbete i deras olika gemenskaper all över världen. Förmiddag I övertygade att ibland vi inte behöver den enorma plattformen att bidra till utvecklingen av vår gemenskap som ungdomar men lite vi kan muster ska går ett långt långt i att se till att ändring är tydlig i vår gemenskap. Realitetändring är en av de mest önskvärd villkorar att vi trängtar för som ungdomar men Gandhi berättar oss hur man uppnår den och det vilken är:

”Var ändringen som du önskar att se i världen,”
min tolkning är, om du önskar att göra din gemenskap ett bättre att förlägga, ta en look på dig och att börja att göra den ändring. Ställa upp som frivillig din tid till lönelyftfonder för välgörenhet, hjälp utmanat fysiskt, hjälp att undervisa matematik i grundskola för barn mellan 5 och 11 år, verkställer hjälp, i att plantera trees för att dämpa, av global warming, och klimatförändring, dessa är rättvis men några saker som du kan ställa upp som frivillig för att göra. Identifiera ett behov i din gemenskap i dag och ställa upp som frivillig lite en tid att hjälpa, och du ska inte endast för att vara danandeändringar, men du ska är också danande världen som ett bättre förlägger för att alla ska bo in.

-
Med vänliga hälsningar,
'Kayode Ajayi-Smed,
medlem, redaktörs- lag,
utvecklingsrapporttidskrift,
ambassadör


för www.developmentreport.org ungdomhandling,
ungdomar som vi att bry sig,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
ungdomar vi att bry sig (YPWC) är registreringsungdom-ledde och ungdom-fokuserade, icke-kommersiell organisation som förläggas högkvarter i Ghana och har satellit- kontor i UKEN, Kanada och USA. Organisationen fungeras av ungdomar (åldrar 15-30), och vuxen människa förenar arbetet på ungdom, och släkt utveckling utfärdar över hela världen. På YPWC är vi passionerade om hållbar utveckling, genomförandet av milleniumutvecklingsmålen och befordran av en kultur av fred- och universalmänsklig rättighet för alla. Besöka oss på: www.ypwc.org

Сказ Grandpa
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Я посетил мое последнее grandpa во время длинней каникулы вместе с 2 из моих более молодых siblings. Стало регулярно режимом по мере того как мои родители были слишком многодельны для того чтобы присутствовать на к нашим потребностям праздника.
Пока на празднике, мы (I и мои более молодые siblings) использовали помочь вне с работать машину и меня моих grandpa меля должны признаться нам сделали довольно ад работы по мере того как клиенты пришли внутри от далекого и близкого молоть хлопьяа. Оно не было если мы насладились им однако но оно было самым меньшим, котор мы смогли сделать для того чтобы помочь пока на празднике.
Через некоторое время, первоначально восторг начал умалять и мы начали искать мотивировка. Окончательн, мы решили мы be worth некоторые финансовохозяйственные дивиденды от работы, котор мы сделали до тех пор. Постепенно, стало привычкой к постоянн требованию от grandpa, финансовохозяйственных вознаграждений для работы, котор мы сделали.

Grandpa заметило нашу новую привычку и пригласило нас для беседы в его мастерской (он был blacksmith и его магазин был расположен внутри дом). Мы первоначально думали он шло пожаловаться о нашей новой привычке но вместо, он ushered мы внутри, в содружественном образе и после того как он объявлено к нам что он хотел развлечь нас с сказом.
«Рассказ, рассказ!» он заплакал вне сигнализирующ начало рассказа. В его рассказе, одна женщина имела нескольких холопок которых не работать за исключением только если некоторые финансовохозяйственные вознаграждения или преимущества были прикреплены к ему. На после полудня после хлебоуборки риса на ее ферме, она call out к ее холопкам и объявила что она будет шагать вне for a while и она имела очень важную но срочную задачу для их. Задача повлекла, чтобы рис был упакован вверх в мешках. Она однако заявила что никакое финансовохозяйственное вознаграждение не было прикреплено но каждое меньшее усилие в обеспечивать что будет appreciated рис упакован вверх в мешках и ей продолжало на ее outing.

Как только она ушла, работа начала. Некоторые из холопок заполнили мешки с их руками, некоторое с чашками, некоторое с bowls, и некоторое с ведрами. Женщина приехала более поздно и возблагодарила ее холопок для их жеста. Однако, удивительно, она объявила что каждая холопка должна пойти домой с числом мешков он или она могла заполнить как вознаграждение для их обслуживания. В конце, Grandpa повернуло к нам и сказало «которые из холопки помогли от тренировки большой части; одни заполнили мешки с их руками, или те которые заполнили его с чашками, bowls или ведром?» Я был немедленно dumbfounded уроками сказа вытаращился я в максимуме. Уроки я суммировал для того чтобы намереваться признавать задержанное угождение оставали учредительством я буду сегодня.

Сегодня, я работаю в участке развития и большой часть из опытов, котор я собирал через давать мое время поддержать инициативу развития как волонтер. Немногие дни тому назад, я был удостоин на случае который держался in honour of международный день волонтирить. Организация nominated я на запросе устроителей случая. Критерием для выставления были специфически волонтеры помогли nominating организации в достигать своих целей комплекта и я был nominated. Хотя оно не было the first time я был бы подтвержен для моих selfless обслуживаний но восположение приходит с им неизъяснимо. Я вспоминаю волонтирить при магазин Oxfam в лондоне и огромное хваление политое на мне моими менеджером и даже людьми магазина come into магазин для того чтобы закупить детали. Один определенный индивидуал погулял до меня для того чтобы спросить мне если я был paid для работы и когда я сказанное нет, то «который неимоверн» был его точно словом. Each time я чувствовал выполненным, я вспоминаю сказ и of course огромные вознаграждения моих grandpa, привилегированности и возможности который приходит с придерживаться к уроку сказа.

Сегодня, я поддерживаю достиженио целей развития тысячелетия как раз так много другие молодые люди которые делают большущую работу в их различных общинах во всем мире. Я убежен что иногда нам не нужно огромная платформа способствовать к развитию нашей общины как молодые люди но маленькое мы может muster пойдет длинняя дорога в обеспечивать что изменение очевидно в нашей общине. Положительное изменение одним из самых желательных условий что мы yearn для как молодых людей но Ганди говорит нам как достигнуть его и того является следующим:

«Будьте изменением, котор вы хотите увидеть в мире»
мое толкование если вы хотите сделать вашей общиной более лучшее место, взглянете на себе и начинаете делать то изменение. Волонтирите ваше время поднять фонды для призрения, помогите физическ бросать вызов, помогите научить математике в начальных школах, assist в засаживать валы для того чтобы снабдить влияния подкладкой глобальный греть и изменением климата, этими будет справедливо но немного вещи, котор вы можете волонтирить сделать. Определите потребность в вашей общине сегодня и волонтирите меньшее время помочь и вы not only будете делать изменения но вы также будете делать миром более лучшее место для всех для того чтобы жить cIn.

-
Наилучшия пожелания,
'Kayode Ajayi-Smith,
член, редакционная команда,
кассета отчете о развития,
посол


действия молодости www.developmentreport.org,
молодые люди, котор мы заботим,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
молодой люд мы заботим (YPWC) зарегистрированное после того как мыводить и после того как мысфокусированы, бесприбыльная организачии который headquartered в Гане и имеет спутниковые офисы в Великобритании, Канаде и США. Организация эксплуатируется молодыми людьми (временами 15-30) и союзниками взрослого работая на смежных вопросах молодости и развития всемирно. На YPWC, мы запальчиво о sustainable развитии, осуществлении целей развития тысячелетия и промотирования культуры мира и всеобщих правах человека для всех. Навестиньте мы на: www.ypwc.org

Het Verhaal van Grandpa
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Ik had mijn recente grandpa tijdens een lange vakantie samen met twee van mijn jongere siblings bezocht. Het was een regelmatige routine geworden aangezien mijn ouders te bezig om bij onze vakantiebehoeften waren aanwezig te zijn.
Terwijl op vakantie, wij (I en mijn jongere siblings) om uit met de werkende malende machine van mijn grandpa gebruikten te helpen en ik moet bekennen wij vrij een hel van baan deden aangezien de klanten uit ver en dichtbijgelegen malengraangewassen binnenkwamen. Het was niet alsof wij van het niettemin genoten maar het was het minst wij konden doen helpen terwijl op vakantie.
Na een tijdje, begon het aanvankelijke enthousiasme te verminderen en wij begonnen motivatie te zoeken. Uiteindelijk, beslisten wij wij sommige financiële dividenden van het werk waard waren dat wij tot dusver hadden gedaan. Geleidelijk aan, werd het een gewoonte aan de constante vraag van grandpa, financiële beloningen voor het werk dat wij hebben gedaan.

Grandpa merkte onze nieuwe gewoonte op en nodigde ons voor een bespreking in zijn workshop (hij was een smid en zijn winkel werd gevestigd binnen het huis) uit. Wij dachten aanvankelijk hij over onze nieuwe gewoonte ging klagen maar in plaats daarvan, leidde hij ons, op een vriendschappelijke manier binnen en kondigde aan ons aan dat hij ons met een verhaal wilde onderhouden.
„Verhaal, verhaal!“ hij schreeuwde het signaleren van het begin van het verhaal. In zijn verhaal, had een bepaalde vrouw verscheidene bedienden die niet zullen werken behalve slechts als sommige financiële beloningen of voordelen werden vastgemaakt aan het. Op middag na de rijstoogst bij haar landbouwbedrijf, riep zij aan haar bedienden uit en kondigde aan dat zij uit voor een tijdje zou stappen en zij had een zeer belangrijke maar niet dringende taak voor hen. De taak bracht mee met zich dat de rijst omhoog in zakken wordt ingepakt. Zij verklaarde nochtans dat geen financiële beloning in bijlage was maar elke kleine inspanning in het ervoor zorgen dat de rijst omhoog in de zakken wordt ingepakt zal worden gewaardeerd en zij ging op haar uitje te werk.

Zodra zij vertrok, begon het werk. Enkele bedienden vulden de zakken met hun handen, wat met koppen, wat met kommen, en wat met emmers. De vrouw kwam later aan en dankte haar bedienden voor hun gebaar. Nochtans, verrassend, kondigde zij aan dat elke bediende met het aantal zakken zou moeten naar huis gaan hij of zij als beloning voor hun dienst kon vullen. Uiteindelijk, draaide Grandpa aan ons en zei „wat van de bedienden van de het meest oefening profiteerde; degenen die de zakken met hun handen, of zij vulden die het met koppen, kommen of emmer?“ vulden Ik was onmiddellijk verstomd door de lessen van het verhaal dat me in de hoogte staarde. De lessen die ik samenvatte willen goedkeurend vertraagde voldoening zijn de stichting gebleven van wie ik vandaag ben.

Vandaag, werk ik in de ontwikkelingssector en de meeste ervaringen die ik me ben geweest door het geven van mijn tijd om ontwikkelingsinitiatief als Vrijwilliger te steunen heb verzameld. Weinig dagen geleden, werd ik geëerdd bij een gebeurtenis die ter ere van de Internationale dag van zich het aanmelden werd gehouden. Een organisatie had me op het verzoek van de organisatoren van de gebeurtenis benoemd. Het criterium voor benoeming was specifiek vrijwilligers die de benoemende organisatie in het bereiken van zijn vastgestelde doelstellingen hadden bevorderd en ik werd benoemd. Hoewel het niet de eerste keer was die ik voor mijn selfless diensten worden erkend maar de vervulling die komt met het is inexplicable. Ik herinner me aanmeldend met een winkel van Oxfam in Londen en het reusachtige lof dat op me door mijn winkelmanager en zelfs mensen wordt overgoten die in de winkel aan aankooppunten kwamen. Één bijzonder individu had tot me gelopen om me te vragen of werd ik betaald voor de baan en toen ik nr zei, „dat is ongelooflijk“ was zijn nauwkeurig woord. Telkens als ik vervuld voelde, herinner ik de reusachtige beloningen van mijn grandpa het verhaal en natuurlijk, de voorrechten en de kansen dat met het aanhangen de les van het verhaal komen.

Vandaag, steun ik het bereiken van de Doelstellingen van de Ontwikkeling van het Millennium enkel zo veel andere jonge mensen die het enorme werk in hun diverse gemeenschappen helemaal over de wereld doen. Ik ben overtuigd dat wij soms geen reusachtig platform om tot de ontwikkeling van onze gemeenschap als jonge mensen nodig hebben bij te dragen maar weinig wij ons kunnen verzamelen zal een lange manier in het ervoor zorgen gaan dat de verandering in onze gemeenschap duidelijk is. De positieve verandering is één van de wenselijkste voorwaarden wij yearn waarvoor als jonge mensen maar Gandhi ons vertellen hoe te om het te bereiken en dat die is:

„Ben de verandering u in de wereld“ wilt zien
Mijn interpretatie is als u uw gemeenschap tot een betere plaats maken, een blik wilt nemen bij zich en beginnen die verandering aan te brengen. Meld me uw tijd aan om fondsen voor liefdadigheid op te heffen, fysisch uitgedaagd bijstaan, om wiskunde in primaire scholen bijwonen te onderwijzen, in het planten van bomen bijwonen om de gevolgen te beschermen van het globale verwarmen en de klimaatverandering, deze is enkel maar een paar dingen u zich kunt aanmelden om te doen. Identificeer een behoefte vandaag in uw gemeenschap en vrijwilliger wat tijd bij te wonen en u zult niet alleen veranderingen maar u ook zult maken tot de wereld een betere plaats voor allen aanbrengen binnen te leven.

-
Vriendelijke groeten,
'Kayode ajayi-Smith,
Lid, RedactieTeam,
het Tijdschrift van het Rapport van de Ontwikkeling,
www.developmentreport.org


de Ambassadeur van de Actie van de Jeugd,
Jonge Mensen geven wij,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
Jonge Mensen wij (YPWC) zijn een geregistreerde jeugd-geleide en jeugd-geconcentreerde, zonder winstbejag organisatie geven die gestationeerd in Ghana is en satellietbureaus in het UK, Canada en de V.S. heeft. De organisatie wordt in werking gesteld door jonge mensen (leeftijden 15-30) en volwassen bondgenoten die aan de jeugd en ontwikkeling verwante kwesties wereldwijd werken. Bij YPWC, zijn wij hartstochtelijk over duurzame ontwikkeling, de totstandbrenging van de Doelstellingen van de Ontwikkeling van het Millennium en de bevordering van een cultuur van vrede en universele rechten van de mens voor allen. Bezoek ons bij: www.ypwc.org

[غرندبا] حكاية
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أنا كنت قد زرت [غرندبا] ي متأخّرة أثناء عطلة طويلة مع اثنان من قريباتي شابّة. هو كان قد أصبح روتين نظاميّة بما أنّ والداتي كانوا أيضا مشغولة أن يحضر إلى نا عطلة حاجات.
بينما على عطلة, استعمل نحن (أنا وقريباتي شابّة) أن يساعد خارجا مع يشغل [غرندبا] ي [غريند مشن] وأنا ينبغي اعترفت نحن أتمّ الى حدّ بعيد جحيم الشغل بما أنّ زبونات أتوا داخل من بعيدة وقريبة أن يطحن حب. هو [ب] لم [أس يف] استمتع نحن هو مع ذلك غير أنّ هو كان ال بعض نحن استطاع أتمّت أن يساعد بينما على عطلة.
بعد فترة, بدأ الحماسة أوّليّة أن يقلّل ونحن بدأنا أن يفتّش تحريض. أخيرا, قرّر نحن نحن [ب وورث] بعض حصص ماليّة من العمل نحن كنّا قد أتمّنا [س فر]. تدريجيّا, أصبح هو عادة إلى طلب ثابتة من [غرندبا], مكافآت ماليّة للعمل نحن أتمّنا.

[غرندبا] لاحظ عادتنا جديدة ودعانا لمحادثة في ورشته (كان هو حداد ومتجره كان حدّدت ضمن المنزل). نحن في البداية فكّرنا ذهب هو كان أن يشتكي حول عادتنا جديدة غير أنّ بدلا من ذلك, هو واكبنا داخل, في طريقة ودّيّة ويعلن إلى نا أنّ هو أراد أن يسلّينا مع حكاية.
"قصة, قصة!" هو صرخ خارجا يشير البداية من القصة. في قصته, تلقّى إمرأة مؤكّدة عدّة خادمات الذي لن يعمل ماعدا فقط إن بعض ماليّة مكافآت أو فوائد كان ربطت إلى هو. على العصر بعد الأرز حصاد في مزرعته, نادى هو إلى خادماته وأعلن أنّ هو كنت خطا خارجا لفترة وهو تلقّى جدّا مهمّة غير أنّ لا مهمة ملحّة ل هم. استلزم المهمة أنّ الأرز يحزم فوق في حقائب. هو مهما أفاد أنّ ما من ربطت مكافأة ماليّة كان غير أنّ كلّ بعض جهد في يضمن أنّ الأرز حزمت فوق في الحقائب كنت سيقدّم وهو باشر على نزهته.

[أس سون س] غادر هو, عمل بدأ. ملأ بعض من الخادمات الحقائب مع أياديهم, بعض مع فناجين, بعض مع [بوولس], وبعض مع أدلاء. وصل الإمرأة فيما بعد وشكر خادماته لإشارتهم. مهما, بشكل عجيب, أعلن هو أنّ كلّ خادمة سوفت ذهبت إلى البيت مع الرقم الحقائب هو أو هو كان يمكن أن يملأ كمكافأة لخدمتهم. في النهاية, التفت [غرندبا] إلى نا وقال "أيّ من الخادمات استفاد من التمرين عمليّ ال أكثر; الأحد الذي ملأ الحقائب مع أياديهم, أو أنّ الذي ملأ هو مع فناجين, [بوولس] أو دلو?" أنا كنت حالا [دومبفووند] بالدروس من الحكاية أيّ كان حدّ ي في الإرتفاع. قد بقي الدروس أيّ أنا أوجزت أن يعني يقبل يؤخّر مسرة الأساس من الذي أنا أكون اليوم.

اليوم, يعمل أنا في التطوير قطاعة وأكثر من الخبرات أنا قد جمعت قد كان من خلال يعطي وقتي أن يساند تطوير مبادرة كمتطوعة. قليل من أيام [أغو], أنفذت أنا كان في حادث أيّ كان أمسكت [إين هونوور وف] اليوم دوليّة من [فولونتير]. تنظيم كان قد عيّنني على الطلب من المنظمات من الحادث. كان المعيار لتعيين خصوصا متطوعات أنّ كان قد ساعد ال يعيّن تنظيم في يحقّق ه مجموعة أهداف وأنا كان عيّنت. رغم أنّ هو [ب] لم [ث فيرست تيم] اعترفت أنا كنت لخدماتي أنانيّة غير أنّ ال [فولفيلمنت] أنّ يأتي مع هو متعذّر تعليل. أنا أتذكّر [فولونتير] مع [أإكسفم] متجر في لندن والتمجيد ضخمة يهمر على ي ب ي متجر مديرة وحتّى الناس الذي [كم ينتو] المتجر أن يشتري مواد. واحدة فردة خاصّة مشى حتّى ي أن يسألني إن أنا كنت بمقابل للشغل وعندما أنا يقول رفض, "أنّ يكون غيرمعقول" كان كلمته دقيقة. [إش تيم] [فلت] أنا ينجز, أنا أتذكّر [غرندبا] ي حكاية و [أف كورس] الضخمة مكافآت, امتيازات وفرص أنّ يأتي مع يلتصق إلى الدروس من الحكاية.

اليوم, يساند أنا الحالة بلوغ من الألفية تطوير أهداف فقط [أس مني] أخرى الناس شابّة الذي يكون يتمّ عمل ضخمة في جماعاتهم مختلفة [ألّ وفر ث وورلد]. أنا أقنعت أنّ أحيانا لا يحتاج نحن منصة ضخمة أن يسهم إلى التطوير من جماعتنا كالناس شابّة غير أنّ ال بعض نحن يستطيع فرزت سيذهب طريق طويلة في يضمن أنّ تغير جلّيّة في جماعتنا. تغير إيجابيّة واحدة من الشروط مرغوبة أكثر أنّ يتوق نحن ل كالناس شابّة غير أنّ غاندي يقولنا كيف أن يحقّق هو وأنّ أيّ يكون:

"التغير أنت تريد أن يرى في العالم"
تفسيري يكون إن أنت تريد أن يجعل جماعتك مكان جيّدة, يأخذ نظرة في بنفسي ويبدأ أن يجعل أنّ تغير. تطوّعت وقتك أن يرفع أموال لإحسان, ساعدت ال طبيعيّا يتحدّى, ساعدت أن يعلم رياضيات في [بريمري سكهوول], مساعدة في يزرع أشجار أن يوسّد التأثيرات من شاملة يسخّن ومناخ تغير, هذا صحيحة غير أنّ [ا فو] أشياء أنت يستطيع تطوّعت أن يتمّ. عيّنت حاجة في جماعتك اليوم وتطوّعت بعض وقت أن يساعد وسيجعل أنت ليس فحسب كنت تغيرات غير أنّ أنت أيضا كنت ستجعل العالم مكان جيّدة ل كلّ أن يعيش [إين.].

-
إحترامات جيّدة,
'[كود] [أجي-سميث],
عضوة, فريق تحريريّة,
تطوير تقرير مجلة,
www.developmentreport.org


شباب عمل سفيرة,
الناس شابّة نحن نهتمّ,
www.ypwc.org
+2348055316398, 07025813561
الناس شابّة نحن نهتمّ ([يبوك]) يكون يسجّل [يووث-لد] و [يووث-فوكسد], [نون-بروفيت ورغنيزأيشن] أنّ يكون [هدقورترد] في غانا ويتلقّى مكاتب تابعة في ال [أوك], كندا و [أوسا]. شغلت التنظيم بالناس شابّة (أعمار 15-30) وبالغ حلفاء يعمل على شباب وتطوير يرتبط إصدارات عالميّا. في [يبوك], نحن جموحة حول تطوير قابل للمحافظة, التحقيق من الألفية تطوير أهداف والترقية من ثقافة السلام وحقوق الإنسان عالميّة ل كلّ. زرتنا في: www.ypwc.org